Een kijkje in onze zithoek

Jaaa, daar is ‘ie dan! Mijn eerste officiële post over de inrichting van ons nieuwe huisje. Ik heb er echt naar uitgekeken om dit te kunnen delen op mijn blog, zo leuk! En ik begin meteen met het gezelligste plekje van ons huis, de zithoek. In onze vrije tijd zijn we hier eigenlijk altijd te vinden, het is echt ons leefgedeelte. Hier begint onze dag met een smeulend bakkie koffie en eindigt hij met een goeie film of serie. Het liefst met het houtkacheltje aan, als het even kan. Ik zal jullie zoveel mogelijk vertellen waar ik alle spulletjes vandaan heb gehaald en hoe ik tot deze inrichting ben gekomen. Laat de virtuele woonkamertour beginnen!

Toen ik aan de slag ging met het inrichten van onze zithoek, begon ik letterlijk met een blank canvas. Witte muren en een witte vloer. Best een uitdaging om daar iets gezelligs van te maken! Het enige wat er stond waren onze meeverhuisde chesterfieldbank en het tv-kastje die ik al tijdens de verbouwing op de kop tikte. Mijn speurtocht naar een verdere inrichting kon beginnen en met goede moed struinde ik woonwinkels en kringlopen af. En in die laatste was het al vrij snel raak. Tussen alle tweedehands meubels stond een prachtige oude ronde salontafel te lonken. Inclusief sierlijk bewerkt onderstel. Verkocht! Ik schilderde hem lichttaupe en schuurde de randjes op. Verder vond ik bij Kwantum het zandkleurig bolletjeskleed, als een warm contrast voor de witte vloer. Dat stond meteen een stuk gezelliger. Om extra warmte toe te voegen kleurde ik de muren met krijtverf Misty Green van Ashford & Sons (Kwantum). Nog altijd geen spijt van. Wat ik vooral zo leuk vind is dat de witte meubels, maar ook het witte raamkozijn, zo mooi afsteken tegen het groenblauw. Daardoor knalt het extra.

Nog voor wij onze woning kochten stond één ding al vast: in een nieuw huis zou de tv definitief in een kast verdwijnen. Geen zichtbare tv meer in mijn brocante huis. Na heel wat passen en meten vond ik het perfecte Queen Ann tv-kastje op Marktplaats. Weliswaar aan de andere kant van het land, maar ach, mijn man is wel wat gewend. En ik ben er nog altijd heel blij mee. Soms vragen mensen zelfs of we geen tv hebben, zo goed zit ‘ie verstopt. Ha! Missie geslaagd. Op de kast staan een vogelkooitje en een oude melkbus met echte katjes, welke er na een jaar nog even fris en fruitig bij staan. Hoe dat kan is ook mij een raadsel. En zoals je ziet trekken katjes andere katjes. Poes Ivy pakt maar wat graag haar moment in de spotlight! Het louvredeurtje naast de tv kocht ik lang geleden bij de kringloop, schilderde ik wit en gaf het een flinke schuurbeurt. Kransje erop. Gezellig.

Het verzilverde dienblad kocht ik ook een aantal jaar geleden via Marktplaats. Ja, Marktplaats is echt mijn heilige graal. Het dienblad kwam oorspronkelijk bij Loods5 vandaan en had behoorlijk wat gekost, maar ik mocht hem voor een zacht prijsje overnemen. Dat vind ik nou het leuke aan speuren naar tweedehandsspulletjes, soms vind je echt de mooiste pareltjes voor weinig! En zo’n dienblad kleedt meteen je tafel gezellig aan. De staande leeslamp kocht ik trouwens bij de alom bekende Zweedse meubelgigant, waar wij veelvuldig te vinden waren in onze oriëntatiefase op een nieuwe keuken en badkamer. De Zweedse (vega-)balletjes vlogen ons om de oren.

Op dit witte theekastje ben ik eigenlijk nog steeds een beetje verliefd. Ik kreeg hem van de buurvrouw van mijn ouders. Hij stond bij haar in de gang en iedere keer als ik daar binnen kwam bleef ik er even bij staan. Prachtig vond ik hem. Toen ze hem wegdeed en mij vroeg of ik hem wou overnemen maakte mijn hart dan ook tien vreugdesprongetjes. Jaaa! Máár, dan moest ik ook wel al het glas-en zilverwerk erop en erin erbij nemen. Ehm, nou, okee. Géén probleem hoor! Ik stel me graag bereidwillig op.

Maar als ik ergens toch wel plezier van heb is het onze houtkachel. Ook deze kochten wij tweedehands, nog tijdens de verbouwing. Dat we eerst nog een hele inbouwhaard zouden moeten wegslopen en dat kacheltje anderhalf jaar gruwelijk in de weg stond, nam ik maar even op de koop toe. Manlief kon mijn voortijdige aankoop wat minder waarderen. Maar inmiddels zijn we er superblij mee. In de winter is er gewoon niets lekkerders, knussers en gezelligers dan het knisperend vuur van een houtkacheltje. Echt genieten. En ook niet geheel onbelangrijk, het staat nog leuk ook!

En dat was hem alweer voor nu, mijn virtuele woonkamertour. Volgende keer laat ik jullie graag een ander deel van onze woonkamer zien. Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te zien en te lezen! 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *